พื้นฐานการออกแบบเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน (LMTD)
พื้นฐานการออกแบบเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน (LMTD)
เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อน (Heat exchanger) คืออุปกรณ์ที่ออกแบบมาเพื่อถ่ายเทความร้อนจากของไหลชนิดหนึ่งไปยังอีกชนิดหนึ่งอย่างมีประสิทธิภาพ วิธี Logarithmic Mean Temperature Difference (LMTD) เป็นเครื่องมือวิเคราะห์หลักที่ใช้ในการกำหนดขนาดเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนเมื่อทราบอุณหภูมิทางเข้าและทางออกของของไหลทั้งสอง
1. สมการการถ่ายเทความร้อน
อัตราการถ่ายเทความร้อนโดยรวม () ในเครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนสามารถแสดงได้โดยใช้สัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวม (), พื้นที่ผิวการถ่ายเทความร้อน (), และความแตกต่างของอุณหภูมิเฉลี่ย:
โดยที่:
- คืออัตราการถ่ายเทความร้อนรวม (W)
- คือสัมประสิทธิ์การถ่ายเทความร้อนรวม (W/m²·K) ซึ่งคำนึงถึงการพาความร้อนทั้งสองด้านและการนำความร้อนผ่านผนัง
- คือพื้นที่ผิวทั้งหมดสำหรับการถ่ายเทความร้อน (m²)
- คือ Logarithmic Mean Temperature Difference (K หรือ °C)
2. ความแตกต่างของอุณหภูมิเฉลี่ยแบบลอการิทึม (LMTD)
เนื่องจากความแตกต่างของอุณหภูมิระหว่างของไหลร้อนและเย็นจะเปลี่ยนแปลงไปตามการไหลผ่านเครื่องแลกเปลี่ยน ความแตกต่างของอุณหภูมิเฉลี่ยแบบง่ายจึงไม่แม่นยำ ความแตกต่างของอุณหภูมิเฉลี่ยที่มีผลจริงคือ LMTD ซึ่งกำหนดไว้ดังนี้:
คำจำกัดความของ และ ขึ้นอยู่กับการจัดเรียงทิศทางการไหล:
การไหลแบบขนาน (Parallel Flow)
ของไหลทั้งสองเข้าที่ปลายด้านเดียวกันและไหลไปในทิศทางเดียวกัน
การไหลแบบสวนทาง (Counter-Flow)
ของไหลเข้าที่ปลายตรงข้ามกันและไหลในทิศทางตรงข้ามกัน
การไหลแบบสวนทางมีประสิทธิภาพทางอุณหพลศาสตร์สูงกว่าและให้ LMTD ที่สูงกว่าสำหรับอุณหภูมิปลายทางที่เท่ากัน ส่งผลให้ต้องการพื้นที่ ที่เล็กกว่า
3. แฟกเตอร์แก้ไข (Correction Factor, F)
สำหรับการจัดเรียงการไหลที่ซับซ้อน เช่น เครื่องแลกเปลี่ยนความร้อนแบบไหลตัดกัน (cross-flow) หรือแบบเชลล์แอนด์ทิวบ์แบบหลายรอบ (multipass shell-and-tube) LMTD ของการไหลแบบสวนทางบริสุทธิ์จะต้องคูณด้วยแฟกเตอร์แก้ไข (โดยที่ ):
โดยที่ คือ LMTD ที่คำนวณโดยสมมติว่าเป็นการจัดเรียงการไหลแบบสวนทางบริสุทธิ์ ค่าแฟกเตอร์ มักจะอ่านจากแผนภูมิเชิงประจักษ์โดยอิงตามอัตราส่วนของอุณหภูมิ