การหล่อลื่นแบริ่งกาบ (Lubrication of Journal Bearings)
การหล่อลื่นแบริ่งกาบ (Lubrication of Journal Bearings)
แบริ่งกาบ (Journal bearings หรือ sleeve bearings) ใช้เพื่อรองรับเพลาที่หมุน การหล่อลื่นแบบไฮโดรไดนามิก (Hydrodynamic lubrication) เกิดขึ้นเมื่อเพลาที่หมุนดึงลิ่มของสารหล่อลื่นเข้าไปในพื้นที่คอนเวอร์เจนต์ระหว่างเพลาและแบริ่ง ทำให้เกิดแรงดันของไหลที่เพียงพอที่จะแยกพื้นผิวทั้งสองออกจากกันอย่างสมบูรณ์
1. หลักการหล่อลื่นแบบไฮโดรไดนามิก
ในการหล่อลื่นแบบไฮโดรไดนามิกเต็มฟิล์ม (full-film) จะไม่มีการสัมผัสกันระหว่างโลหะกับโลหะระหว่างการทำงานปกติ โหลดจะถูกรองรับทั้งหมดโดยแรงดันภายในฟิล์มของไหล
พารามิเตอร์ที่สำคัญประกอบด้วย:
- ระยะห่าง (Clearance, ): ความแตกต่างในแนวรัศมีระหว่างแบริ่งและเจอร์นัล (เพลา)
- ความหนืด (Viscosity, ): ความหนืดพลวัตของสารหล่อลื่น
- ความเร็วรอบ (Rotational Speed, ): มักแสดงในหน่วยรอบต่อวินาที (rev/s)
- ความดันแบริ่ง (Bearing Pressure, ): โหลด หารด้วยพื้นที่ฉาย (ความยาว เส้นผ่านศูนย์กลาง )
2. สมการของ Petroff
สมการของ Petroff ให้แบบจำลองที่เรียบง่ายสำหรับสัมประสิทธิ์ความเสียดทานในแบริ่งกาบที่รับโหลดเบา โดยตั้งสมมติฐานว่ามีจุดศูนย์กลางร่วมกัน (concentricity) ซึ่งเป็นอุดมคติเนื่องจากเพลาที่รับโหลดมักจะทำงานแบบเยื้องศูนย์เสมอ
สัมประสิทธิ์ความเสียดทาน ตาม Petroff คือ:
โดยที่:
- คือความหนืดพลวัต (Pa·s)
- คือความเร็วรอบ (rev/s)
- คือความดันแบริ่งที่ระบุ () (Pa)
- คือรัศมีของเจอร์นัล (m)
- คือระยะห่างในแนวรัศมี (m)
3. ตัวเลขลักษณะเฉพาะของแบริ่ง (Sommerfeld Number)
พจน์ มีความสำคัญอย่างยิ่งและเป็นพื้นฐานของ Sommerfeld number () ซึ่งเป็นพารามิเตอร์ไร้มิติที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในการออกแบบแบริ่ง:
Sommerfeld number ถูกใช้ร่วมกับแผนภูมิการออกแบบเพื่อกำหนดลักษณะการทำงานที่สำคัญ เช่น ความหนาขั้นต่ำของฟิล์ม การสูญเสียกำลัง และอัตราการไหลของสารหล่อลื่นที่ต้องการ